Preparing for winter

The house is ready for winter again. We worked much in the garden. Planted some new plants and bushes. And Jani helped us with making a brick siding next to the path and parking in the garden.

Soon we will go back home, to Amsterdam. We take Hajni's cousin Marti with us. She will become au-pair in Holland. This winter we will not return to Kisbajom. Probably only next summer...

Married in Kisbajom

It was the best experience ever! Getting married in Kisbajom, surrounded by all our friends and family. Everybody camping in the garden. I cannot believe everybody came. And taking two days to celebrate this happy moment... I can surely recommend this to every couple.

We had a great wedding day on the 1st of August. In the little church in the middle of the village. Afterwards we had a lunch some easy time (it was too hot anyway) and a great dinner in the evening. The next day, 2nd of August, we organised a festival in the spirit of Sziget. We met on a festival, so this wedding should be a festival too. We had so much to do, to eat and to listen to. It took until the morning before the last guests fall asleep...

To find out more of our fantastic days in August look at: www.kisbajom.com/wedding. Here are all the pictures and you can read back the speeches and songs, ectetera.

Hortobagy

6 juni
Om elf uur vertrokken naar Hortobagy waar we ’s avonds om half acht aan kwamen. Onze route ging onder Boedapest door. Onderweg verandert langzaam het landschap. Het beboste heuvelachtige landschap maakt plaats voor vlakke landerijen met graan. Bij het kruisen van de Donau rijden we verkeerd en komen in plaats van op de prachtige oude brug er onder uit. Daar blijkt een uitstekend restaurant te zijn waar we heerlijk gegeten hebben. Het laatste stuk voorbij Karzag is onverhard, maar het gaat goed ondanks de regen die ook vandaag weer gevallen is. Ergens onderweg is een veld pas gemaaid en daar zitten 22 buizerds op die op zoek zijn naar sprinkhanen, muizen en andere grote insecten.

Tegen zeven uur komen we aan in een nieuwe wereld. Vlak land tot aan de horizon, het land staat als het ware en beetje bol waardoor je de horizon niet echt ziet, een vreemd effect. In de lucht talloos veel zingende veldleeuweriken, op de grond evenzoveel gele kwikstaarten en op bijna iedere struik een grauwe gors. Waar bomen langs de weg staan om de 100 meter een roodkopklauwier. Het doet een klein beetje denken aan de Extremadura in Spanje eerder in mei dit jaar en jaren terug op Öland in Zweden heb meegemaakt. Op de weg naar de boerderij twee roodpootvalken. Later hoor ik, dat dat een paar is dat daar broedt.
Op de boerderij worden we ontvangen door de oom en tante van Haini, Szusza en Joeri. Ze zijn ongeveer van onze leeftijd. We eten gezamenlijk en het eerste is kennis maken met de wijn en een bijzonder drankje, Palinka. We slaan de tweede af, maar lekker is het wel.
De boerderij is bio bio, overal lopen dieren zoals kalkoenen, parelhoenders, tamme eenden, twee jonge grauwe ganzen die behalve met elkaar ook ons volgen en zich heel aanhankelijk tonen. De honden blaffen, maar doen niets. Wel spelen ze met de dieren en doen die ook meestal niets. Soms zie je wel eens wat kippenkontveren blijven hangen tussen hun tanden, maar de kip loopt dan gewoon verder. We zien een hop vliegen na aankomst en verder vallen ons de vele beeldjes op buiten en binnen.

10 juni
Dankzij de enorme gastvrijheid van Joeri en Szusza heb ik al een paar dagen geen dagboek meer bijgehouden, zo bezig houden ze ons en zoveel is er te beleven. Inmiddels hebben we de Hongaarse keuken (bio bio roept Szusza iedere keer weer trots) aardig leren kennen. Geen wonder met twee keer warm per dag! Bij het ontbijt drinken we de traditionele borrel Palinka van 34% samen met koffie. Te nuttigen met Joeri. Het is te veel om allemaal op te noemen, maar een paar gerechten zijn me bij gebleven. Zo was daar gefrituurde bloemkool.
Aan vlees van de boerderijdieren geen gebrek: kalkoen, een keer goulash, gepaneerde varkenslapjes, rund. Telkens andere, heerlijke maaltijden, al viel het soms wat zwaar.

Arno van Berge Henegouwe

Hop, hop en nog eens hop, overal hop.

(…)
Wij zijn nu in Tiszafüred, pusztastadje. Fantastisch hier. 10.000 buitenparken bij elkaar. Zeearend op nest. Hop, hop en nog eens hop, overal hop. Vlakte tot aan de horizon. Wij op boerderij in middle of nowhere. Hele Hongaarse keuken trekt aan ons voorbij, klaargemaakt door Szusza en Joeri, boer en boerin. Ochtend begint met stevige borrel en koffie. Gewoonte hier. Twee keer warm en dan weer opnieuw drankje maar dan in combi met wijn. Ook veel vliegen hier, maar dat deert niet. Laat die boer van het geertje op het dak gaan zitten! Heerlijke varkens, kalkoenen, kippen, boerenzwaluwen, paarden, lieve honden, katten, runderen zo hoog, dat je er niet overheen kunt kijken, enz. Herders die stiekem herderinnen (Til) knijpen achter het paard terwijl ze op de foto gaan. Stieren met enorme ballen die niets anders te doen hebben…. Vogels te over, wemelt ervan, dit is mij country. Kom spoedig hier terug. Zon schijnt en het begint te druppelen. Enz. enz. Fijnste vakantie van de laatste jaren.
(…)

Arno van Berge Henegouwen

Het geluid van een snurkend varken bij de buren

Til & Arno

Doornatte buizerd

‘s Morgens vroeg met Haini naar de boswachter om naar vogels te gaan kijken. We werden snel beloond. In het in aanbouw zijnde jachthuis zat een bosuil in de schoorsteen. Mooi kunnen digiscopen. Even later ging ie in een den vlak boven ons zitten en keek ons slaperig aan. ’s Middags opnieuw naar het Balatonmeer. Geen reuzenzwartkopmeeuw, maar wel een buizerd die totaal verkleumd en doornat uitgeput langs de weg zat. Toen ik uitstapte verdween hij in de struiken.

Arno van Berge-Henegouwen

Rondje Kisbajom

We bezoeken een kinderboerderij schuin tegenover het huis van Aaike en Haini. Er is een werkweek aan de gang. Een paar jongens kwamen op Til af om te laten horen hoe goed hun Engels wel niet is: “what time is it?” is alles dat er uit kwam. Maar trots dat ze waren! Daarna zijn we gaan wandelen door Kizbajom na eerst koffie te hebben gedronken in het plaatselijke café. De meeste stamgasten waren al ver in de lorum en brabbelden ons van alles en nog wat toe. De cappuccino kostte hier 43 cent, een absoluut laagterecord. En lekker! In het bos westelijk van het dorp vlogen veel dagvlinders.

Arno van Berge Henegouwen