Om elf uur vertrokken naar Hortobagy waar we ’s avonds om half acht aan kwamen. Onze route ging onder Boedapest door. Onderweg verandert langzaam het landschap. Het beboste heuvelachtige landschap maakt plaats voor vlakke landerijen met graan. Bij het kruisen van de Donau rijden we verkeerd en komen in plaats van op de prachtige oude brug er onder uit. Daar blijkt een uitstekend restaurant te zijn waar we heerlijk gegeten hebben. Het laatste stuk voorbij Karzag is onverhard, maar het gaat goed ondanks de regen die ook vandaag weer gevallen is. Ergens onderweg is een veld pas gemaaid en daar zitten 22 buizerds op die op zoek zijn naar sprinkhanen, muizen en andere grote insecten.
Tegen zeven uur komen we aan in een nieuwe wereld. Vlak land tot aan de horizon, het land staat als het ware en beetje bol waardoor je de horizon niet echt ziet, een vreemd effect. In de lucht talloos veel zingende veldleeuweriken, op de grond evenzoveel gele kwikstaarten en op bijna iedere struik een grauwe gors. Waar bomen langs de weg staan om de 100 meter een roodkopklauwier. Het doet een klein beetje denken aan de Extremadura in Spanje eerder in mei dit jaar en jaren terug op Öland in Zweden heb meegemaakt. Op de weg naar de boerderij twee roodpootvalken. Later hoor ik, dat dat een paar is dat daar broedt.
Op de boerderij worden we ontvangen door de oom en tante van Haini, Szusza en Joeri. Ze zijn ongeveer van onze leeftijd. We eten gezamenlijk en het eerste is kennis maken met de wijn en een bijzonder drankje, Palinka. We slaan de tweede af, maar lekker is het wel.
De boerderij is bio bio, overal lopen dieren zoals kalkoenen, parelhoenders, tamme eenden, twee jonge grauwe ganzen die behalve met elkaar ook ons volgen en zich heel aanhankelijk tonen. De honden blaffen, maar doen niets. Wel spelen ze met de dieren en doen die ook meestal niets. Soms zie je wel eens wat kippenkontveren blijven hangen tussen hun tanden, maar de kip loopt dan gewoon verder. We zien een hop vliegen na aankomst en verder vallen ons de vele beeldjes op buiten en binnen.
10 juni
Dankzij de enorme gastvrijheid van Joeri en Szusza heb ik al een paar dagen geen dagboek meer bijgehouden, zo bezig houden ze ons en zoveel is er te beleven. Inmiddels hebben we de Hongaarse keuken (bio bio roept Szusza iedere keer weer trots) aardig leren kennen. Geen wonder met twee keer warm per dag! Bij het ontbijt drinken we de traditionele borrel Palinka van 34% samen met koffie. Te nuttigen met Joeri. Het is te veel om allemaal op te noemen, maar een paar gerechten zijn me bij gebleven. Zo was daar gefrituurde bloemkool.
Aan vlees van de boerderijdieren geen gebrek: kalkoen, een keer goulash, gepaneerde varkenslapjes, rund. Telkens andere, heerlijke maaltijden, al viel het soms wat zwaar.
Arno van Berge Henegouwe
No comments:
Post a Comment